روایت مردمی که پای ایران ماندند

به گزارش گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی کرمان۱۴۰۰؛ صد شب از حضوری می‌گذرد که از دل عشق به ایران آغاز شد؛ صد شبی که مردم، بی‌آنکه خسته شوند، در کف خیابان‌ها ایستادند تا بگویند وطن برایشان تنها یک واژه نیست، بلکه هویتی است که برای حفظ آن کنار یکدیگر می‌مانند.

در این صد شب، خیابان‌ها تنها محل عبور نبودند؛ صحنه‌ای بودند برای نمایش همبستگی، امید و اراده مردمی که نشان دادند در روزهای سخت، بیش از هر زمان دیگری به هم نزدیک می‌شوند، زن و مرد، پیر و جوان، دوشادوش هم ایستادند و با حضوری آرام اما استوار، تصویری ماندگار از عشق به سرزمین خود به نمایش گذاشتند.

صد شب ایستادگی، تنها یک عدد نیست؛ روایتی است از مردمی که باور دارند ایران با اتحاد و همدلی زنده می‌ماند. مردمی که در کنار دفاع از وطن، خونخواهی رهبر شهید خود را نیز فریاد می‌زنند و عهد بسته‌اند تا راه عزت، اقتدار و سربلندی ایران را با استواری ادامه دهند.

و امشب، در صدمین شب این حضور، یک پیام بیش از هر چیز شنیده می‌شود؛ اینکه ایران، به پشتوانه مردمی که پای آن ایستاده‌اند، همچنان استوار و سربلند خواهد ماند؛ پیامی که نه‌تنها امید را در دل دوستداران این سرزمین زنده نگه می‌دارد، بلکه کوری چشم آنان است که آرزوی خاموش شدن چراغ ایران را در سر می‌پرورانند.

بانویی پرچم به دست گفت: از این ۱۰۰ شب بیش از ۹۰ شب را کف خیابان بودم و تا زمانی که آقا‌ی ما، رهبر ما، فرمان دهند همچنان خواهم آمد، خستگی برای ما معنا ندارد.

پیرمردی از میان جمعیت می‌‌گفت: پاهایم دیگر توان گذشته را ندارد، اما برای ایران هنوز می‌شود ایستاد، ما آمده‌ایم بگوییم صد شب گذشته، اما عهد ما با وطن و خونخواهی رهبر شهیدمان تازه آغاز راه است.

نوجوانی دهه‌نودی که پرچم ایران را روی دوش انداخته بود، گفت: شاید خیلی‌ها فکر کنند ما نسل گوشی و فضای مجازی هستیم، اما وقتی پای ایران وسط باشد، همه چیز فرق می‌کند، من امشب برای صدمین شب کنار مردم ایستاده‌ام، چون باور دارم وطن فقط متعلق به گذشته نیست؛ آینده‌اش هم به ما بستگی دارد.

وی بیان کرد: ما آمده‌ایم بگوییم ایران را دوست داریم و اجازه نمی‌دهیم هیچ دشمنی امید را از مردم ما بگیرد، خونخواهی رهبر شهیدمان را هم در همین ایستادگی و کنار هم بودن می‌بینیم؛ اینکه محکم بمانیم، ناامید نشویم و نشان دهیم نسل ما هم برای ایران حرفی برای گفتن دارد.

و در پایان اعتراف می‌کنم آنچه دیدم در قاب خبرها و تیترها به‌سادگی جا نمی‌شود.

انتهای خبر/ ک