بازیهای رایانهای شمشیر دو لبهاند
سمانه کارگرزاده در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی کرمان۱۴۰۰؛ گفت: بازیهای رایانهای دیگر تنها یک سرگرمی برای پر کردن اوقات فراغت نیستند؛ بلکه به بخشی از زندگی بسیاری از کودکان، نوجوانان و حتی بزرگسالان تبدیل شدهاند؛ این بازیها میتوانند در کنار جنبههای سرگرمکننده، بر رفتار، روابط اجتماعی، سبک زندگی و حتی شیوه فکر کردن افراد اثر بگذارند.
وی افزود: استفاده متعادل از بازیهای رایانهای میتواند فرصتهایی برای تقویت خلاقیت، افزایش سرعت تصمیمگیری، حل مسئله و یادگیری مهارتهای مختلف فراهم کند، برخی بازیها نیز با ایجاد چالش و نیاز به برنامهریزی، ذهن فرد را درگیر کرده و تواناییهای شناختی او را تقویت میکنند.
کارشناس سوادرسانه اظهار کرد: اما زمانی که بازی از یک سرگرمی کنترلشده به بخش اصلی زندگی تبدیل شود، پیامدهای آن میتواند متفاوت باشد؛ ساعتهای طولانی بازی کردن ممکن است باعث کاهش تحرک، اختلال در خواب، افت تمرکز و کم شدن ارتباط فرد با خانواده و دوستان شود؛ در کودکان و نوجوانان، این مسئله میتواند بر روند تحصیل و شکلگیری عادات روزمره نیز تأثیر بگذارد.
وی ادامه داد: از سوی دیگر، محتوای بازیها اهمیت زیادی دارد، هر بازی پیامها، شخصیتها و الگوهای رفتاری خاص خود را منتقل میکند و تکرار طولانیمدت برخی محتواها میتواند بر نگرش و رفتار مخاطب اثر بگذارد، به همین دلیل، انتخاب بازی متناسب با سن و ویژگیهای فردی و همچنین نظارت خانواده، اهمیت زیادی دارد.
کارگرزاده خاطرنشان کرد: مسئله اصلی، حذف بازیهای رایانهای از زندگی نیست؛ بلکه ایجاد تعادل است، بازی زمانی میتواند سرگرمی مفیدی باشد که جای خواب، تحصیل، فعالیت بدنی، ارتباط با خانواده و حضور در دنیای واقعی را نگیرد.
وی گفت: در نهایت، بازیهای رایانهای نه کاملاً خوباند و نه کاملاً بد؛ آنچه نتیجه را تعیین میکند، نوع بازی، میزان استفاده و شیوه مواجهه فرد با آن است، مدیریت زمان و انتخاب آگاهانه میتواند فاصله میان «سرگرمی سالم» و «وابستگی به بازی» را مشخص کند.
انتهای خبر/