تجملگرایی؛ رقابتی که آرامش را از خانوادهها میگیرد
به گزارش گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی کرمان1400؛ سمانه کارگرزاده در یادداشتی نوشت: زندگی قرار بود با فراهم شدن امکانات، آسانتر و آرامتر شود؛ اما گاهی هرچه امکانات بیشتر میشود، توقعات نیز افزایش پیدا میکند و خانوادهها بیش از آنکه از داشتههای خود لذت ببرند، نگران نداشتههایشان میشوند. تجملگرایی امروز به یکی از دغدغههای پنهان زندگی اجتماعی تبدیل شده است؛ پدیدهای که آرامآرام مرز میان نیاز و خواسته را کمرنگ کرده و مقایسه با دیگران را به بخشی از سبک زندگی تبدیل میکند.
نگاهی به برخی رفتارهای روزمره نشان میدهد که گاهی خرید یک وسیله جدید، برگزاری یک مراسم پرهزینه، تغییر دکوراسیون منزل یا حتی انتخاب مقصد سفر، نه بر اساس نیاز واقعی خانواده، بلکه با هدف عقب نماندن از دیگران انجام میشود. در چنین شرایطی، آنچه اهمیت پیدا میکند نه میزان رضایت و آسایش اعضای خانواده، بلکه تصویری است که دیگران از زندگی ما میبینند.
شبکههای اجتماعی نیز به این رقابت دامن زدهاند. نمایش بخشهای پرزرقوبرق زندگی افراد، گاهی این تصور را ایجاد میکند که دیگران همواره در رفاه و آسایش هستند و زندگی معمولی ما چیزی کمتر از حد انتظار دارد؛ غافل از اینکه آنچه در فضای مجازی دیده میشود، لزوماً تمام واقعیت زندگی افراد نیست.
در این میان، خانوادههایی که توان اقتصادی محدودی دارند، بیش از دیگران در معرض فشارهای ناشی از این مقایسهها قرار میگیرند. گاهی والدین برای تأمین خواستههایی که ضرورت چندانی ندارند، از هزینههای مهمتر زندگی میکاهند یا خود را زیر بار بدهی و فشار مالی قرار میدهند تا مبادا فرزندانشان در مقایسه با همسالان احساس کمبود کنند.
اما مسئله فقط هزینههای اقتصادی نیست؛ تجملگرایی میتواند آرامش روانی خانواده را نیز تحت تأثیر قرار دهد. اختلاف بر سر هزینهها، نارضایتی از امکانات موجود، احساس عقبماندگی و چشموهمچشمی، بهتدریج فضای صمیمی خانواده را با نگرانی و رقابت جایگزین میکند.
البته برخورداری از امکانات مناسب، زیبایی و رفاه نهتنها ناپسند نیست، بلکه بخشی از خواسته طبیعی هر خانوادهای است. مسئله از جایی آغاز میشود که تجمل به معیار ارزشگذاری افراد تبدیل شود و کیفیت زندگی را نه با آرامش، محبت و رضایت، بلکه با قیمت وسایل، ظاهر خانه و میزان هزینهکرد بسنجیم.
شاید زمان آن رسیده باشد که در تعریف خود از رفاه و موفقیت تجدیدنظر کنیم. خانواده موفق الزاماً خانوادهای نیست که گرانترین وسایل را در اختیار دارد یا پرهزینهترین مراسم را برگزار میکند؛ گاهی خانوادهای که با وجود امکانات محدود، از صمیمیت، آرامش و رضایت بیشتری برخوردار است، معنای واقعیتری از خوشبختی را تجربه میکند.
تجملگرایی زمانی به یک آسیب اجتماعی تبدیل میشود که خواستههای بیپایان، جای رضایت از داشتهها را بگیرند. برای رهایی از این چرخه، پیش از هر چیز باید فرهنگ قناعت، مدیریت هزینهها و پرهیز از مقایسههای بیثمر را در خانواده تقویت کنیم؛ چراکه آرامش زندگی را نمیتوان با خریدهای بیشتر به دست آورد و ارزش یک خانواده را نیز نباید با ویترین زندگیاش سنجید.
انتهای خبر/ ک