از رویای تغییر در ایران تا تغییر معادلات آمریکا
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی کرمان ۱۴۰۰؛ س کارگرزاده در یادداشتی نوشت: سال‌هاست که آمریکا و متحدانش با هدف تضعیف جمهوری اسلامی ایران، از ابزارهای مختلف سیاسی، اقتصادی و نظامی استفاده کرده‌اند؛ دونالد ترامپ نیز با ادبیات تهدیدآمیز و سیاست فشار حداکثری، بارها از ضرورت تغییر رفتار ایران سخن گفت و حتی در مقاطعی، تغییر ساختار سیاسی کشور را به‌عنوان یکی از اهداف خود دنبال کرد، اما آیا واقعاً می‌توان ملتی را که بر پایه اعتقادات، استقلال‌خواهی و اراده ملی ایستاده است، با تهدید و فشار به تسلیم وادار کرد؟
جنگ با ایران، آزمونی جدی برای محاسبات آن‌ها بود؛ تصور اینکه با حملات نظامی، ترور فرماندهان، تخریب زیرساخت‌ها و فشارهای گسترده می‌توان اراده یک ملت را در هم شکست، محاسبه‌ای بود که با واقعیت‌های پیچیده ایران روبه‌رو شد؛ ایران در برابر این فشارها، بر توان دفاعی، ظرفیت‌های داخلی و اراده مقاومت تکیه کرد و نشان داد که امنیت و استقلال ملی موضوعی نیست که بتوان آن را صرفاً با قدرت نظامی به چالش کشید.
در این میان، تنگه هرمز به یکی از مهم‌ترین نقاط این تقابل تبدیل شد؛ گذرگاهی راهبردی که اهمیت آن تنها به جغرافیای منطقه محدود نمی‌شود و بخش مهمی از معادلات انرژی و اقتصاد جهان از آن عبور می‌کند، تنگه هرمز بار دیگر نشان داد که جایگاه ژئوپلیتیکی ایران تا چه اندازه در محاسبات قدرت‌های جهانی اهمیت دارد؛ هرگونه تنش در این آبراه، تنها یک مسئله منطقه‌ای نیست، بلکه می‌تواند بازارهای جهانی انرژی، قیمت سوخت و اقتصاد بسیاری از کشورها را تحت تأثیر قرار دهد.
ترامپ که تصور می‌کرد با اعمال فشار نظامی و اقتصادی می‌تواند ایران را به پذیرش خواسته‌های خود وادار کند، با واقعیتی روبه‌رو شد که هزینه‌های این تقابل را به داخل آمریکا نیز کشاند، افزایش نگرانی‌های اقتصادی، حساسیت افکار عمومی نسبت به ادامه جنگ و تأثیر تحولات منطقه بر قیمت انرژی، موضوع ایران را از یک پرونده سیاست خارجی به مسئله‌ای داخلی در آمریکا تبدیل کرد.
انتخابات آمریکا نیز از این قاعده مستثنا نماند؛ نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای و واکنش‌های سیاسی پس از آن نشان داد که جنگ با ایران و هزینه‌های ناشی از آن به یکی از موضوعات مؤثر در فضای سیاسی آمریکا تبدیل شده است.
این تحولات نشان می‌دهد تصمیمات ترامپ درباره ایران، برخلاف تصور برخی سیاستمداران آمریکایی، می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزهای منطقه داشته باشد.
کشوری که قرار بود با فشارهای آمریکا دچار تغییر شود، به موضوعی تبدیل شد که هزینه‌های سیاسی تصمیمات دولت آمریکا را افزایش داد.
در کنار همه این مسائل، آنچه در نگاه ملت ایران اهمیت ویژه‌ای دارد، نقش رهبری ولایت فقیه، حفظ انسجام ملی و اتکا به قدرت الهی در عبور از بحران‌هاست؛ در شرایطی که دشمنان بر اختلاف‌افکنی و ایجاد ناامیدی حساب باز کرده بودند، باور به استقلال، ایستادگی و ضرورت حفظ تمامیت ارضی کشور، همچنان از عناصر مهم هویت ملی ایران باقی ماند.
از منظر اعتقادی نیز ملت ایران نصرت الهی را در کنار تلاش، مقاومت و ایستادگی خود معنا می‌کند؛ چراکه باور به دست قدرت خداوند، به معنای کنار گذاشتن تدبیر و توان انسانی نیست، بلکه سرچشمه امید و استقامت در دشوارترین شرایط است.
امروز می‌توان به یک واقعیت مهم اشاره کرد: قدرت کشورها فقط با تعداد هواپیماها، موشک‌ها و تجهیزات نظامی سنجیده نمی‌شود، موقعیت راهبردی، اراده مردم، انسجام اجتماعی، رهبری و توان تحمل فشارها نیز بخشی از مؤلفه‌های قدرت ملی هستند؛ تقابل اخیر ایران و آمریکا بار دیگر نشان داد که محاسبه قدرت یک ملت بدون شناخت این مؤلفه‌ها، می‌تواند به نتایجی متفاوت از انتظار طراحان آن منجر شود.
شاید بتوان تمام این ماجرا را در یک جمله خلاصه کرد: آمریکا به دنبال تغییر معادلات ایران بود، اما جنگی که با هدف تحمیل اراده آمریکا آغاز شد، هزینه‌های سیاسی و اقتصادی آن کشور را نیز به میدان آورد؛ گویی قرار بود ایران تغییر کند، اما این بار معادلات آمریکا بود که تغییر کرد.
انتهای خبر/